Famke - Stoppen met roken dagboek

Ben een beetje beduusd. Een jaar niet gerookt. Poeh. Nou!
Zo beduusd dat ik er verder eigenlijk weinig over te zeggen heb.
Tjonge.

333 dagen.

Een mooi getal.
En oei, wat een lekker gevoel; zo lekker fris de lente in! (:

Van het weekend samen met mijn vriend op het ijs geweest. Flink en stoer die man van mij. Echte vent! Zegt hij ineens dat hij koude tenen en vingers had.
Koude tenen?
Koude vingers?
En ik, ik die altijd van die kloppende tenen en vingertoppen had ...  nergens last van!

Zou het komen door een fantastische doorbloeding?

... dus heb ik mijn feestje van 250 dagen gemist.
Tsss ...

Die rare rook-troost-nostalgie van laatst is gelukkig bijna weer helemaal weg.
Het enige wat wel blijft hangen zijn een zevental-of-iets-van-dat kilo's.  Dat er hier nog geen kledingdoorschuifruilbeurs is opgericht! 

Ik blijf hier sowieso nog zeker 103 dagen hangen. Tot ziens dus! 

Niet om iemand te ontmoedigen, hoor ... 

Ik ben vandaag sinds 28 jaar nog niet zo'n lange tijd van de sigaretten af geweest. En ik word de laatste dagen geplaagd door het idee van de "troost" van de sigaret ... Bah!

Alsof er diep in mijn hersenen een tellertje is dat zegt: "nu is het lang genoeg geweest, we mogen weer, hoor".

Of is het die vreselijke Kerst die weer aanstonds is? Het miezerige weer? De hormonen die aankondigen dat het ook weer tijd is om te mopperen? De-bijna-250-dagen-dip?

Hoe dan ook: rooknostalgie. Het idee dat het mét sigaret minder triest is dan zonder. Wat kul is. Want nu heb ik geen zwaar rokershoofd, rauwe keel, vieze lucht, "shit, bijna 6 uur en dan sluit de tabaksboer" en zwaar gevoel op de longen.

Geen vrees dus. Ik ga heus niet roken. "Dûh".
Ik ben veels te blij dat ik niet meer móet!